محلول پلی وینیل پیرولیدون9003-39-8

سپس آب آمونیاک را به پلیمر اضافه کنید تا آزوبیسیزوبوتیرونیتریل باقیمانده تجزیه شود، نرخ تبدیل پلیمریزاسیون مونومر نزدیک به 100٪ و محتوای جامد 50٪ است.

ارسال درخواست

معرفی محصول

آماده سازی:

فرآیند 1: NVP را به یک محلول با کسر جرمی 50% پیکربندی کنید، از مقدار کمی پراکسید هیدروژن به عنوان کاتالیزور استفاده کنید، و پلیمریزاسیون را در 50 درجه تحت تأثیر آزوبیسیزوبوتیرونیتریل آغاز کنید، به طوری که تقریباً تمام NVP به PVP تبدیل می شود. سپس آب آمونیاک را به پلیمر اضافه کنید تا آزوبیسیزوبوتیرونیتریل باقیمانده تجزیه شود، نرخ تبدیل پلیمریزاسیون مونومر نزدیک به 100٪ و محتوای جامد 50٪ است.

فرآیند 2: 0.4 گرم پراکنده کننده P (NVP-co-VAc) و 80 گرم محیط پخش کننده اتیل استات را در یک فلاسک 250 میلی لیتری چهار گردنی اضافه کنید. پس از هم زدن و حل شدن در حمام آب با دمای ثابت 70 درجه، 20 گرم مونومر NVP و 0.15 گرم آغازگر AIBN اضافه کنید، به مدت 6 ساعت در فضای نیتروژن واکنش دهید، خنک و صاف کنید، مواد نامحلول را در جعبه خشک کن خلاء قرار داده و به مدت 24 ساعت در خلاء خشک کنید. پودر جامد PVP سفید رنگ را بدست آورید.

بیشتر پلیمریزاسیون پلی وینیل پیرولیدون از AIBN به عنوان آغازگر استفاده می کند. هیچ ادبیاتی در مورد استفاده از آغازگرهای آزو محلول در آب برای شروع سنتز PVP وجود ندارد، اما برخی افراد این کار را انجام می دهند. از آنجایی که مونومر NVP و PVP هر دو در آب محلول هستند، از آغازگرهای آزو محلول در آب می توان برای شروع پلیمریزاسیون برای تشکیل پلیمرهای PVP خطی استفاده کرد. علاوه بر این، AIBN حاوی گروه‌های سیانو است که برای انسان مضر است، در حالی که آزو محلول در آب بیشتر آغازگرها حاوی گروه‌های سیانو نیستند و PVP بیشتر در محصولاتی استفاده می‌شود که در تماس مستقیم با بدن انسان هستند، بنابراین آزو آغازگرهای محلول در آب مزایای بیشتری نسبت به AIBN دارند.